Üzeyir Ergül

“Her insan, yetiştiği ve yaşadığı coğrafyanın, iklimin, gelenek ve göreneklerin, kader dediğimiz tesadüflerin yoluna çıkardığı şeylerin ürünüdür.” Bu derin ve sarsıcı cümle, Sırrı Özbek’in Söyle Zilan adlı eserinin temelini oluşturuyor. Yazar, kadim Kürt halkının tarihsel yolculuğunu, acılarını, direnişini ve umudunu bu cümlenin izinden giderek anlatıyor. Kitap, sadece bir roman değil; bir halkın sözlü tarihinden damıtılmış edebi bir çığlık. Ağrı Dağı'nın heybetli gölgesi altında yeşeren yaşamlar, Zilan Deresi’nin kanla sulanan topraklarında büyük bir trajediye dönüşüyor. Zilan, yalnızca coğrafi bir mekân değil; aynı zamanda toplumsal hafızanın en karanlık, en unutulmaz sayfalarından biridir. Bu derede akan su, yıllar içinde kana bulanmış, söylenmeyenlerin, anlatılmayanların sembolü haline gelmiştir. Sırrı Özbek, geçmişin izini bugünün sahillerinde sürüyor. Kitapta, Zilan’dan koparılmış insanlar Ege’nin küçük bir kasabasına konuk ediliyor. O evlerde kurulan divanlarda dengbejlerin ...

  İyi bir insan, sonsuzluğa doğru yol aldı bugün. Evet... Sonsuzluk denen tarafa geçtin. Hem de çok erken. Masadaki çay daha yarılanmamıştı bile. Söz barışa evrilmişti; tamamlamak üzerimize borç kaldı. Hangi harfleri bir araya getirip de sana yakışan bir veda yazabilirim, bilmiyorum. Edebiyatta, sanatta, insanlıkta ustalığına cümle kurmak bile zorken  sana veda...  Çünkü bu veda, sıradan bir ayrılık değil; çok erkene alınmış, amansız bir gidiş. “Dünya, iyi insanların yüzü suyu hürmetine döner.” derler. Sen de o iyi insanlardandın Sırrı Süreyya Önder. Hatta iyiliğin ta kendisiydin. Herkesin dostu, yoldaşı, abisi, kardeşi oldun. Seni tanıyan herkes, sende bir parça kendini buldu. Erken gidişinle herkesten bir şeyler götürdün. Senin yaşamın, barışa adanmış onurlu bir ömürdü. Hakkı ödenmiş bir hayattı seninki. Arkandan kötü bir söz edilmeyecek; annen, kardeşin, kızın, torunun gurur duyacak seninle. Bazı insanlar gittikleri yerleri güzelleştirir. Eminim ki senin vardığın yer ş...