Ayna hiç icat edilmemiş olsaydı, insanın kendisiyle karşılaşması bugünkünden çok farklı olurdu. Suyun bulanık yüzeyinde beliren silik görüntümüz dışında kendimize dair hiçbir şeye sahip olamaz; yüzümüz, başkalarının gördüğü ve onların anlamlar yüklediği bir hâl olarak kalırdı. Ayna zamanla hayatımıza girdi ve biz, ilk kez kendimize dışarıdan bakmayı öğrendik. Yüzümüzde yılların bıraktığı izleri, duygularımızın şekillendirdiği çizgileri ve birikmiş yaşanmışlıkların gölgesini fark eder olduk. Mutluluğun yüzü nasıl aydınlattığını, kederin yüzü nasıl gölgelediğini yine aynanın tanıklığıyla gördük. Adnan Gerger, Yüzsüz Hayat kitabında bu yüz ile yüzleşme hâlini bambaşka bir düzleme taşıyor. Okurdan aynada gördüğü yüzü yeniden düşünmesini, gerekirse başka bir yüz hayal etmesini istiyor. Yazarın dünyasında yaraya merhem, yine başka bir yaralının kabuğudur. Binlerce yıllık törenin günahını kendi yüzünde silmeye çalışan Nare’ye, binlerce yıldır süregelen derin ilişkilerin kurbanı Adriana’nın öl...