Üzeyir Ergül

Her ne kadar  her ölüm erken olsa da ölüm yaşamın doğası gereğidir. Yaşlanırsınız ve sonrasında bu dünyadan göç edip gidersiniz. Geride kalansanız göç edenin yasını tutar, varsa fotoğrafını evin en baş köşesine asar ve onu belirli aralıklarla yad edersiniz. Tanıdıklarla biraraya gelince vefat edenle hatıralarınızdan bahseder ve yeri gelir onu espirilerinize de konu edersiniz. Ancak zamansız göçüp gidenler öyle mi...  Yaşamın doğası gereği değil de adeta bir cinayete kurban verdiğiniz gencecik canların hatta çocukların, değil fotoğrafını evin en baş köşesine asmak o fotoğrafa bakmaya bile cesaret edemezsiniz. Çok erken kaybettiğiniz gencecik canlarınızı herhangi bir sohbete konu edemezsiniz. Oysa her an aklınızdadır ve her daim acıtır hatıraları sizi. Aldığınız her nefeste ve en son boğazınızdaki düğümde takılır kalır. "6 Şubat Tufanı"nda heyecanla yolunu gözledikleri evlatlarının cansız bedenlerini teslim ettiler Gazimağusalı anne babalara. Bu coğrafya yarım yüzyıla yakı...

  Resmi rakamlara göre 55 bin civarı ölü. Kredi kartı ve telefon şebekeleri verilerine göre 300 bine yakın kullanılmayan kredi kartı ve aktif olmayan gsm hattı.  Yerle bir olmuş kadim şehirler. Evleri ve iş yerleri yıkılan on binler. Toprağından olan insanlar. Ve yitip giden yaşanmışlıklar. Yaşayanlar yaşananları ifade etmek için kelime bulamazken biri çıkıp yetkililerin ağzına pelesenk olacak tabiri buldu "Asrın Felaketi". Evet yaşananlar, ailesinden ve sevdiklerinden kayıpları olanlar için kelimelere dökülemeyecek kadar ağır. Ağırlığın farkında olacaklar ki yetkili erkler kaybı olanlar için bir tabir buldu. "Asrın felaketi" ve devamında "Şehadet şerbetini tadan ölüleriniz var." dendi. Sorumluluklarını yerine getirmeyenler, süreci yönetemeyenler ilk tabiri "Asrın Felaketini" kendileri için, "Şehadet" tabirini kayıpları olanlar için kullandılar. Şehadet kelimesi bu yazının konusu olamayacak kadar derin bir mevzu. İnananlar için bir anla...

İçerisinde bulunduğumuz toplumun en büyük çıkmazı liyakatsizliktir. Ve liyakat yoksunlarının en büyük savunması "Sen olsan yapmaz mıydın, sen olsan senden olanı kayırmaz mıydın?" cümlesidir. Ahlaklı olmak insana özgü bir değerdir. İnsan dışında evrende bulunan hiçbir canlının böyle bir değere ihtiyacı yoktur. Çünkü ahlak diye bir kavram söz konusu değildir. İnsan dışında birlikte yaşayan tüm canlılar doğadaki normlarına uygun olarak hareket ederler. Onların genetikleri doğum ile ölüm arasındaki süreci yaşamaları için kodlanmıştır. Tek amaç vardır yaşamak. Bozmadıkları bir sistemleri olmadığı için onu düzeltmek gibi bir gereksinimleri de yoktur.  Toplumu düzenleyen yasalarda bulunan boşluklar ahlak yoksunu insanlar için fırsatı aralayan kapılar olur. Yapılan yanlışlar prosedürlere uygun olduğu için yanlıştan kaynaklı ortaya çıkan zararın tanzimi söz konusu değildir. Zararın birilerine fatura edilmesi çoğu kez mümkün olmamaktadır. Örneğin tarım arazileri imara açılmaması gereke...